Kiedyś uparcie szukałam pracy tu, tak właśnie tu w Oulu, moim ukochanym mieście na Północy. Głównie w przedszkolach i świetlicach anglo- i szwedzkojęzycznych. Jedno z przedszkoli zapadło mi w pamięć, bo nazywało się Tuulikello. Tuulikello, czy wiecie co to znaczy? Tuuli to wiatr, kello to na przykład dzwonek  (na przykład, bo ma też wiele innych znaczeń). Razem dają wspaniałe połączenie: tuulikello. Po angielsku wind chime, a po polsku, no tak, wietrzny kurant? Nie, nie, my na to raczej mówimy po prostu "dzwonki", bo na pewno nie "wietrzne dzwonki"? Poprawcie mnie, jeśli się mylę.

Patrzysz na słowo, nie możesz go skojarzyć absolutnie z niczym i w żadnym wypadku nie jesteś w stanie go poprawnie zapamiętać. Masz wrażenie, że komuś przytrzymał się zbyt długo palec na pooszczeegóóólnyych liitteraaachh. Czy to tajne przesłanie z obcej galaktyki? Czy to twój kot tańczy na klawiaturze? Nie! To język fiński, fiński, FIŃSKI!  Język, jak każdy język, rządzi się swoimi podstawowymi zasadami, znacznie odbiegającymi od tych, które znane nam są z języków indoeuropejskich. Postanowiłam zdradzić wam parę (ale naprawdę PARĘ) jego sekretów. Jeśli nie boicie się języka uralskich wojowników podążajcie za mną!

Zbierz całe ognisko!

Całe ognisko?

Całe ognisko.

Na dzisiejszym kielikurssi (kursie językowym) nasza opettaja (nauczycielka) pomiędzy nauką końcówek do partitiivi, illatiivi, czy też ablatiivi (nazwy przypadków) rzuciła nam kartkę z językowymi łamańcami.

Uśmialiśmy się. Cała załoga grupy o wdzięcznej nazwie "a little bit more advance": Hiszpanka, Szwedka, Kanadyjka, Meksykanin, Albańczyk, Australijczyk, Polka i Kurd, uśmiała się razem, jak

Czy ja kiedyś wspominałam, że język fiński jest do niczegoniepodobny? O jakże się myliłam! Fiński jest nam bliższy, niż moglibyście przypuszczać. Przekonajcie się sami zerkając na mały, podręczny słownik fińsko(z lewej) - polski(z prawej) :)

ja - i

on - jest

matka - podróż

Lata temu, kiedy ciemne wieki rządziły Europą, nasz kontynent nawiedziły obce ludy z dalekiego Wschodu. Część z nich zawędrowała w głąb ziemi i przemieniła się w Madziarów. Pozostali osiedlili się w północno-wschodniej części Europy nie wadząc nikomu, dzieląc się na mieszkańców Estonii i Finlandii.